Wie is de Dichterskring Waterland?

Dichterskring Waterland is in 1981 opgericht door Flory Peetoom. Op dit moment bestaat de dichterskring uit 12 leden die in de regio Waterland wonen.

De dichterkring stelt zich tot doel de poëzie van de leden naar een hoger niveau te tillen en de dichtkunst meer in de belangstelling te brengen. De poëzie van de leden is uiteenlopend van aard.

De dichters komen één maal per maand tezamen bij een van de leden thuis. Daar worden de gedichten besproken die op een opgegeven thema geschreven zijn. De opbouwende kritiek maakt de gedichten sterker. Het is altijd weer verrassend hoe divers het thema wordt verwoord. Natuurlijk is er ook ruimte voor vrij werk.

Nieuwe leden zijn altijd welkom en kunnen na overleg met de voorzitter of secretaris vrijblijvend een kringavond bijwonen. Zo kan er gekeken worden of de dichterskring ook wat is voor u.

Het bestuur bestaat uit:

voorzitterThea de Hilster0299-432522
secretarisMichiel de Jong0299-429364
penningmeesterSamuel Camphuijsen0299-647079

Rekeningnr 65 61 51 323 t.n.v. J.S. Camphuijsen, Purmerend.

 <b>Akkerliefde</b><br><br>Hij stond tussen koren,<br>zij in een veld met maïs.<br>Nimmer zag hij zoiets fraais.<br>Tot over zijn oren<br><br>werd hij verliefd op haar.<br>Zij, in haar jurk van zakken<br>kreeg het ook van hem te pakken.<br>Een teder liefdespaar.<br><br>Het bleef bij eenzaam lokken,<br>op hun onderstel van stokken,<br>tussen welig tierend graan.<br><br>Latrelatie in de bloei<br>gesmoord door granen in de groei,<br>is de liefde stukgegaan. <b>vogeltroost</b>
<br><br>
daar is hij weer, op 1 november al<br>
trippelt parmantig op mijn grasveld<br>
het kopje fier geheven als een held<br>
de winterbode die mij troosten zal<br>
<br>
ik zit genageld voor het vensterraam<br>
en wacht op de dingen die komen<br>
het is typisch de tijd om te dromen<br>
de andere vogels zijn gehoorzaam<br>
<br>
hij is zoals gewoonlijk dominant<br>
spreeuw en merel  blijven ver weg<br>
hij speelt de baas op gras en grint<br><br>
hij droogt zijn vleugels in het zand<br>
en priemt zijn blikken in de heg<br>
mijn vogeltroost, mijn winterkind<br>
<br>
november 2011
 <b>Het slijt</b><br><br>jij vertelde haar wat jou zo <br>deerde, zij torste daarop een loden<br> last die ze met niemand<br>mocht delen van jou<br><br>ze moest praten over de steen<br> op haar maag, bezweek<br>schond jouw vertrouwen <br>om zelf niet te breken<br><br>dat had je moeten beseffen<br>maar jij hebt het haar verweten<br>keek niet meer naar haar om<br>dat heeft ze nooit begrepen<br><br>door het leven sleet die steen<br>tot hij aan het eind <br>gladgewreven <br>werd begraven <b>Capricornus</b><br><br>bij jou hoort de planeet Saturnus<br>jij klimgeit vastbesloten als je bent<br>met groot uithoudingsvermogen<br>wil steeds naar het hoogste punt<br>en daar genieten van het uitzicht<br><br>je staat met beide benen op de grond<br>fanatiek in je overtuiging<br>verwacht dan geen flexibiliteit<br><br>het diepe innerlijk graaf je moeizaam op<br>je hebt een luisterend oor<br>bent een steun en toeverlaat<br>trouw in een relatie<br>een fundament van je bestaan <b>Van een vergezicht</b><br><br>De winter is voorbij<br>zangtijd aangevangen<br>bloemen bespelen het veld<br>de tijd rijpt m’n lief.<br><br>In de verte jij<br>ranke gestalte<br>je stroblonde lokken<br>wapperend op de wind,<br>mysterieus, in ’t geel<br>van de namiddagzon.<br><br>Terwijl mijn ogen<br>je tegemoet lopen<br>verzetten m’n zinnen zich.<br>Geen vlammende ogen<br>Geen laaiend vuur.<br>Geen schalkse lach.<br><br>Jij gepind<br>te midden van<br>bezaaide akkers,<br>een voddenzooi. <b>Op reis</b><br><br>Mijn moeder, zeven en tachtig,<br>pas weduwe geworden,<br>gaat met haar dochters op reis.<br>Onwennig loopt zij in het luxe hotel<br>beverig leert zij nog op haar oude dag<br>om te gaan met nieuwigheden.<br>Kaartjes in plaats van sleutels,<br>knopjes van kranen en baden.<br>Glimlachend laat ze het<br>over zich heen gaan.<br><br>Stevig gearmd tussen twee dochters<br>gaat zij ’s avonds<br>in haar nieuwe outfit<br>naar André Rieu. <b>Natuur</b><br><br>Langs het water<br>buigt het riet<br>zingend in de wind<br><br>golfslag breekt<br>op stugge stengels<br>oevers blijven gespaard<br><br>onder de waterspiegel<br>spiedt de snoek<br>stiekem verscholen<br><br>de wandelaar<br>ziet slechts<br>het kuiken verdwijnen. <center><b>sta jij nog wel met je benen op de grond?</b><br><br>knus onder en met elkaar<br>benauwt me<br>is me niet genoeg<br><br>basis boeit me niet<br>niveau zoek ik<br>verder zien<br>meer nog<br>neerzien<br>op wat aan mijn voeten ligt<br><br>licht<br>hoofd in de wolken<br>ontworsteld aan materiële beperkingen<br>breng ik mijn bewoners onontkoombaar in een<br>roes.<br>superieur, elitair,<br>hoog moet…<br><br>ik<br>ik ben het ABN-AMRO aan de Zuid-as<br>ik ben de toren van Dubai<br>ik, ikke, ik… ehh,<br>wat was uw vraag ook al weer?</center> <center><b>Alpacamix</b><br><br>Een modeblad op de mat.<br>Even achterover op de bank<br>om hem door te bladeren,<br>een beschrijving te lezen.<br><br>Mijn ogen blijven haken<br>aan onbekende woorden,<br>houden ze vast<br>en tegen het licht,<br>een vreemd jargon.<br><br>Trendy A-lijn, watervalhals,<br>broek in wijd marlenemodel,<br>blinde knopenlijst, karabijnsluiting,<br>paspel- en zipperzakken.<br><br>Sierpatje van ripsband,<br>knuffelzachte alpacamix,<br>boedapester naden, tunnelkoord,<br>crashblouse en printtuniek.</center> <b>Dust to dust</b><br><br>ik stond<br>een stofdoek<br>uit te kloppen<br><br>toen er onder mijn balkon<br>een jongen voorbijreed<br>die haast onbewogen sprak:<br><br>dat doet mijn moeder altijd<br><br>& nog steeds<br>weet ik niet precies<br>door welke betekenis<br>van die woorden<br><br>ik uiteindelijk brak <b>Te laat</b><br><br>Hij loert<br>Blijft stil zitten<br>Zijn staart zwiept<br>Hij wacht<br><br>Oeps daar is ie weer<br>Valt aan<br>Grijpt hem bij de staart<br>Hij gaat vol trots naar zijn baas<br>Voor de muis geen kaas. <b>Blind van vertrouwen</b><br><br>Ik verbaas me altijd weer<br>als ik hem of haar zie gaan<br>zonder enige weifeling<br>ook maar even stil te staan.<br>Door hele stille straten<br>of chaotisch druk verkeer<br>zij trekken zich niets aan<br>van een bepaalde invloedssfeer.<br>Zij worden nooit beschaamd<br>in hun grenzeloos vertrouwen<br>op hun blindengeleidehond<br>waarop zij altijd kunnen bouwen.

[cursor op portret stopt het draaien]

cursor op portret stopt het draaien
en laat ook het bijbehorende gedicht zien

portretten wisselen